Zdrowie rasy komondorKomondor jest zdrowy i odporny. Po części to zasługa niezwykłej szaty, która chroni go przed mrozami, upałami, a także zębami napastników. Deszcz też nie jest straszny przedstawicielowi tej rasy – woda ścieka po sierści jak po dachówkach. Poza tym psy te instynktownie jej wystąpić dysplazja stawów biodrowych. Toteż w okresie wzrostu trzeba zwrócić szczególną uwagę na racjonalne żywienie (nie przekarmiać!) karmą dla szczeniąt dużych ras. Ważny jest też ruch – nie należy forsować młodego psa ćwiczeniami fizycznymi, zwłaszcza jak u wielu dużych ras, zdarza się u komondora skręt żołądka. Dlatego dzienną dawkę karmy najlepiej dzielić na dwa posiłki, a po jedzeniu pozwolić psu co przysparza komondorom miłośników, ale też odstręcza wiele osób, jest ich sznurowa szata. Wbrew pozorom nie wymaga ona pracochłonnej się nie czesze. Próbują to co prawda robić Amerykanie, ale jest to karkołomne i bezsensowne, bo właśnie dredy są cechą charakterystyczną tej rasy. Każdy hodowca z niecierpliwością oczekuje wytworzenia się sfilcowanych sznurów sierści i z każdym rokiem może być coraz bardziej dumny, włos rośnie bowiem przez całe tej rasy nie przypominają jej dorosłych przedstawicieli – to małe, puchate kuleczki z miękką sierścią, wyglądające jak krzyżówka podhalana z pudlem. W wieku 8-9 miesięcy sierść zaczyna się filcować w mniejsze lub większe płaty, które należy porozdzielać na sznury. I właściwie do tego tylko ogranicza się pielęgnacja sierści komondora. Potem co jakiś czas trzeba rozdzielić aż do skóry narastające wieku 7-8 lat sznury zaczynają sięgać ziemi. U psów wystawowych szata bywa tak długa, że ciągnie się za nimi. Oczywiście komondorom pracującym na puszcie część włosów wydziera się w naturalny sposób i szata jest krótsza. Poza tym węgierscy pasterze zwykli w porze strzyży skracać sierść nie tylko owiec, ale i komondorów ma właściwości samoczyszczące. Oczywiście po spacerze w lesie czy na łące czworonóg przyniesie do domu liście, gałązki czy źdźbła trawy, ale wystarczy, że się otrząśnie – i po kłopocie. Podobnie rzecz się ma z raczej się nie kąpie. Jeśli jego zapach stanie się trudny do zniesienia i zdecydujemy się na to, pamiętajmy, by sierść dokładnie wysuszyć suszarką – wilgotna może spleśnieć. Od czasu do czasu należy umyć miejsca szczególnie narażone na zabrudzenie – zad, łapy czy pysk. Komondory nie linieją – czasem tylko odrywają się pojedyncze dredy.
Ceny psów w Polsce. Wiadomo już, co sprawia, że jedne psy rasowe są tanie a inne drogie. Zatem teraz warto podać kilka konkretnych cen. Skupimy się na najbardziej popularnych osobnikach. Do takich z pewnością należy owczarek niemiecki. Odmiana krótkowłosa kosztuje średnio od 2000 do 3000 zł. Zastanawiasz się, jakiego psa kupić? Nie wiesz, jaka rasa spełni twoje wymagania i będzie pasowała do twojego charakteru? Rozważ zakup szczenięcia jednej z francuskich ras psów. Do wyboru masz małe psy, średnie i większe, pieski salonowe i podwórkowe, z długą sierścią lub z krótkim futerkiem. O czym warto pamiętać przed kupnem szczeniaka? Oto przegląd i opis najpopularniejszych ras psów francuskich. Przeczytaj i wybierz swojego czworonożnego przyjaciela. Francuskie rasy psów. Czym kierować się przy wyborze pieska? Zanim zaczniesz przeglądać francuskie rasy psów, zastanów się, czy: dana rasa pasuje do twojego styl życia (pies aktywny dla sportowców, a kanapowiec dla domatorów);pies będzie nocował na podwórku, czy ma to być rasa, która może mieszkać w bloku;odpowiada ci temperament danej rasy (sprawdź skłonność do agresji, nastawienie do obcych i do dzieci);pies jest inteligentny i łatwy w ułożeniu;wybrana rasa ma skłonności do chorób;odpowiada ci jego umaszczenie, wygląd i wielkość po osiągnięciu dojrzałości;odpowiada ci długość jego sierści i wymagania w zakresie jej pielęgnacji. Buldog francuski – niewielki, niewymagający, ale łakomczuch Buldog francuski, zwany też buldożkiem, to podobny do mopsów mały pies do towarzystwa. Osiąga wysokość do 30 cm. Rasę tę ceni wielu popularnych aktorów i piosenkarzy. Piesek ma krótką, błyszcząca sierść i sterczące uszy podobne do uszu nietoperza. Należy do grupy ras brachycefalicznych, więc ma skróconą kufę, obwisłe wargi, skłonność do entropium powiek i problemów z oddychaniem. Nie lubi długich spacerów i źle znosi upały. Ma wesołe usposobienie i mocno przywiązuje się do opiekunów. Wymaga konsekwentnego wychowania. Jest chętny do zabawy. Lubi dzieci i inne zwierzęta. Pudel – dumny francuski piesek To rasa występuje w kilku odmianach o różnym umaszczeniu i wielkości. Pudle wywodzą się z psów myśliwskich. Obecnie to bywalcy wystaw, hodowani przez wiele wpływowych osób. Te bardzo inteligentne psy urzekają długą sierścią, którą można strzyc i czesać na różne sposoby. Mają urocze podłużne pyszczki i zwisające uszy, czarne ślepia i nosy. Są radosne i energiczne. Ochoczo wykonują komendy swych opiekunów. To zwierzak, który na całym świecie dosłownie reprezentuje francuskie rasy psów. Papillon, czyli spaniel kontynentalny. Piesek z uszami niczym skrzydła motyla To uroczy mały piesek do towarzystwa. W poprzednich stuleciach umilał czas na wielu królewskich dworach. Wyróżnia się sterczącymi uszami, z których zwisają długie włosy. Ma długą sierść i zawadiackie spojrzenie. Jest wesoły i wymaga uwagi oraz pieszczot. Lubi szczekać. Źle znosi samotność i brak zainteresowania ze strony opiekunów. Dog francuski (Dog z Bordeaux) – duży pies o posępnym spojrzeniu Pomimo imponujących rozmiarów (wysokość do 68 cm), rasa ta zadziwia łagodnym charakterem i opiekuńczością w stosunku do dzieci. Sprawdzi się jako pies stróżujący. Dog ten ma krótką kufę, zwisające wargi oraz płowe i krótkie futerko. Ma też skłonności do wielu chorób. Wymaga sporo miejsca i potrzebuje częstych spacerów, ale nie nadaje się do uprawiania sportu ze względu na swoje rozmiary i masę. Owczarek francuski Briard – stróż podwórka i obrońca rodziny Aktualny wzorzec rasy ustalono w 1988 roku. Wywodzi się z psów pasterskich. Osiąga wysokość do 68 cm. Zachwyca pięknym, długim futrem, które nie linieje. Wymaga oczywiście czesania i pielęgnacji. Odwdzięcza się za to wiernością i czułością wobec dzieci. Jest inteligentny opanowany i czujny. Wymaga umiejętnego podejścia i konsekwencji. Po wyszkoleniu bierze udział w akcjach ratowniczych w poszukiwaniu ofiar katastrof budowlanych i klęsk żywiołowych. Barbet francuski – do aportowania i głaskania To myśliwskie psy dowodne, które aportują upolowane ptaki. Obecnie wykorzystywany jako pies domowy i rodzinny. Osiąga wysokość w kłębie do 65 cm. Wyróżnia się długimi włosami okrywowymi, skręconymi niczym sznurki. Włosy te nie nasiąkają wodą, a psy uwielbiają pływać. Barbet to świetny pomocnik myśliwego i oddany towarzysz rodziny, zwłaszcza takiej, która lubi aktywnie spędzać czas. Jest towarzyski i łatwy do ułożenia. Wyżeł pirenejski – pies nie tylko na polowania Psy tej rasy to jedna z kilku odmian wyżłów francuskich. Osiąga wysokość do 69 cm, ale sylwetkę ma smukłą. Jest szybki i sprytny. Ma krótkie futro, zwykle w różnych odcieniach brązu z płowymi lub białymi znaczeniami. Pysk podłużny, uszy długie i zwisające. Pieski te mają silny instynkt łowiecki i dużą potrzebę ruchu. Jeśli nie polują, powinny uprawiać jakiś sport. Ten wyżeł najlepiej funkcjonuje w towarzystwie aktywnego opiekuna z podejściem do psów sportowych i myśliwskich. Wskazane szkolenie u doświadczonego trenera. Psy francuskie zachwycają wyglądem i inteligencją. Wymagają często odpowiedzialnego wychowania i opieki. Dość często mają problemy zdrowotne i spore wymagania odnośnie do żywienia. Są dość kosztowne w utrzymaniu. Niemniej ich usposobienie, zdolności i oddanie rodzinie wynagradzają wszystkie niedogodności.Przygotowanie do kąpieli. 3. Kąpiel psa: 4. Pokąpielowe zabiegi. 5. Odpowiednia suplementacja. Pies z sierścią dwuwarstwową, czyli przedstawiciel jednej z ras takich, jak: pomeranian, samojed, chow chow czy owczarek szkocki, wymaga odpowiedniej pielęgnacji, także między wizytami u groomera. W tym artykule przeanalizujemy cały zabieg
Pies długowłosy może zachwycać pięknym wyglądem, ale tylko wtedy, jeśli właściciel należycie dba o jego sierść. Odpowiednia pielęgnacja to także mniejsze prawdopodobieństwo zakażeń skóry, przykrych dolegliwości czy ataku pcheł bądź długowłose wymagają większej uwagi podczas pielęgnacji niż ich krótkowłosi i szorstkowłosi pobratymcy. Podstawą pielęgnacji psów z długim włosem jest regularność. Psa należy czesać i strzyc systematycznie – w innym wypadku pojawią się kołtuny, które z czasem trudno będzie usunąć i ratunkiem może okazać się tylko wycinanie sfilcowanych włosów. Ponadto konieczne jest dbanie o sierść także od wewnątrz, dostarczając zwierzęciu zbilansowane, bogate w składniki odżywcze psów długowłosychSierść psów długowłosych dzieli się na różne rodzaje, np. na sierść kręconą i prostą, gładką, falowaną czy wełnistą. Przykładowe rasy psów dużych długowłosych: Golden retriever Owczarek niemiecki (obfity podszerstek) Chart afgański Golden retrieverPopularne psy długowłose małe i średnie: Yorkshire terrier Cocker spaniel Shih-tzu Jamnik długowłosyPies długowłosy – pielęgnacjaPodstawową pielęgnacją psów długowłosych jest przede wszystkim regularne czesanie sierści. Należy robić to przynajmniej raz w tygodniu, choć zaleca się nawet codzienne czesanie psów. Systematyczne wyczesywanie zapobiega powstawaniu trudnych do usunięcia sierści ma wiele zalet. Do największych należą: Poprawa ukrwienia skóry. Wspomaganie wzrostu nowej, zdrowej sierści. Oczyszczanie sierści ze starych, zniszczonych i martwych włosów. Zapobieganie zalęganiu się pcheł, kleszczy czy roztoczy, które mogą wywoływać egzemy i inne nieprzyjemne dla psa reakcje skórne. Poprawa komfortu psa – gdy na skórze pupila zalega stara sierść, włosów jest za dużo lub pojawiają się kołtuny, skóra czworonoga może go szczypać i swędzieć. Zdecydowanie utrudnia to życie należy regularnie przycinać sierść psów. Szczególnie ważnym miejscem są okolice oczu. Za długa sierść wokół oczu może zmniejszać widoczność psa oraz uszkadzać rogówkę. Ponadto, gdy oczy psa łzawią lub leci z nich ropa, może one dodatkowo sklejać sierść, powodując trudne do usunięcia psa powinno natomiast odbywać się co kilka tygodni – szczególnie zwierzęta z sierścią jedwabistą – lub gdy zajdzie taka potrzeba. Należy używać tylko preparatów dla długowłose – akcesoria do pielęgnacjiPsy długowłose wymagają szczególnej pielęgnacji. Niestety zwykła szczotka lub grzebień, które wystarczą do pielęgnacji psów krótkowłosych, tym razem się nie sprawdzą. Oto lista akcesoriów, które mogą pomóc w pielęgnacji psów z długą sierścią: Grzebień – specjalistyczny, przystosowany do gęstości i długości sierści psa grzebień, to urządzenie, z którego można korzystać na pierwszym etapie szczotkowania – do usuwania delikatnych supełków i łagodne rozczesywanie sierści. Do wyboru są grzebienie o różnej gęstości i wielkości zębów. Do czesania sierści gładkiej, która łatwo się plącze, może służyć grzebień dwustopniowy, a do dokładnego przeczesywania sierści i w celu poszukiwania pasożytów, przyda się grzebień z ciasno rozstawionymi, zaokrąglonymi zębami. Szczotka lub zgrzebło – te akcesoria służą do czesania długiej sierści, która wcześniej została wstępnie przeczesana grzebieniem. Możesz wybrać szczotkę z naturalnego włosia lub miękką szczotkę drucianą. Do szczotek drucianych należy podchodzić z ostrożnością i wybierać te modele, które nie są ostro zakończone i nie wyrywają sierści. Szczotki naturalne poleca się do stosowania na koniec czesania psa – dzięki nim sierść będzie gładka i miękka. Trymer – urządzenie, dzięki któremu można usunąć martwą sierść i podszerstek. Sprawdza się szczególnie w okresie linienia. Powinien być wykonany z wysokiej jakości stali nierdzewnej i nie być zbyt ostry. Zadaniem trymera jest bowiem usuwanie martwej sierści, a nie jej wyrywanie lub ucinanie. Filcak – sfilcowana, skołtuniona sierść może pojawić się nawet u psów, których właściciele przywiązują dużą wagę do pielęgnacji. Kołtuny mogą powstać nawet podczas spaceru w niepogodę. Taka poplątana sierść nie daje się rozczesać, a próby usunięcia kołtunów grzebieniem lub szczotką, mogą zakończyć się wyrwaniem sierści i cierpieniem psa. Aby tego uniknąć, korzysta się z filcaków, które usuwają splątane końcówki sierści. Nożyczki – są niezbędne do przycinania za długiej sierści. Przydają się szczególnie do podcinania włosów w okolicach głowy, oczu, uszu czy łap. . 410 397 112 365 181 279 187 110duże psy z długą sierścią
